Samen een prachtige week

Beste vrienden, zoals jullie al vermoedden is de tijd in het gezelschap van Mirte en Christoph, super geweest. We hebben veel uitstappen gedaan, musea bezocht en lieten ons regelmatig culinair verwennen door de chefs van Toscane.

Vandaag (25/6) heb ik hen naar de trein gebracht want zij verblijven nog een weekje op een appartementje in Florence. Ik zal op zondag (26 juni) de terugtocht aanvatten. Het is ongelooflijk hoe snel, niet alleen de voorbije week, maar ook de ganse vakantie verloopt. In die zin is tijdsbeleving inderdaad subjectief.

Nu ik opnieuw single ben, kan ik de orde van de dag opnieuw installeren. Jullie verdienen natuurlijk een update. Ik geef jullie een aantal hoogtepunten, met misschien hier en daar een vergissing van mijn enthousiaste geest.

We verblijven op Camping Trasimeno, aan de oever van het gelijknamig meer, vlak naast het dorpje Passignano.

Kaart van Lago Trasimeno

Zicht op het haventje van Passignano

Op maandag 20 juni hebben we een mooie tocht gedaan met de overzetboot naar het eiland Maggiore.

Er vaart een overzetboot tussen Passignano en Castiglione en die stopt ook bij het eiland Isola Maggiore. Het dankt zijn bekendheid vooral aan Francisco van Assisi, die hier de vastentijd kwam doorbrengen.

Het dorpje projecteert je terug naar de 14^de E. Tijdens een avontuurlijke wandeltocht bezochten we de kerk van St Franciscus en liepen we rond het kasteel van Guglielmi. We laten jullie, fotogewijs, meegenieten van de mooie uitzichten

Zonnewijzer die het uur aangeeft zoals de zon die weergeeft

De tabel geeft aan hoeveel je bij het zonne-uur moet compenseren om aan de juiste tijd te komen

Tocht door bos langs het kasteel Guglielmi

Passignano vanaf de veerboot.

Het strak plan was om ’s avonds nog eens de tafelbarbecue te gebruiken. Na talloze pogingen, het was ondertussen 21u, wilde de 5 jaar oude houtskool nog altijd niet branden. Ook niet met behulp van aanmaakblokjes, (zeer) veel brandpasta en veelvuldig en duurzaam waaien met de snijplank. Uiteindelijk hebben we de spiesjes in de pan moeten bakken. En wat hebben we geleerd : dat houtskool blijkbaar toch een vervaldatum heeft.

Ondanks de inspanningen wilde de houtskool dus niet gloeien. Het zwaaien met een blauwe plank zorgde voor veel geamuseerde blikken bij de andere kampeerders.

De houtskool is ondertussen verwijdert en we zorgen voor een verse lading

Op dinsdag (21/6) begint ons volgende bootavontuur.

Omdat Christoph altijd al eens kapitein had willen zijn, huurden we een boot voeren we rond het meer. Een tocht van toch wel 4 u. Jullie mogen mee genieten van onze uitzichten. Zoals elke cruise legden ook wij aan in een haven nl. : Castiglione del Lago. Het vergde toch wel wat gemanoeuvreer vooral we konden ‘parkeren’ tussen de andere boten. Met behulp van de beide matrozen bracht kapitein Christoph ook dit tot een vlekkeloos einde.

Kapitein en matroos genietend van de tocht

Onze camping, gezien vanaf het meer

Enkele indrukken van wat we te zien krijgen vanaf de boot, tijdens onze rondvaart.

De begroeiing moest regelmatig uit de propeller worden verwijdert, anders ging onze boot niet meer vooruit. De kapitein heeft dit met veel zorg iedere maal tot een goed einde gebracht.

Op 22 juni stond een tocht naar Assisi en Perugia gepland.

Assisi is natuurlijk de stad van de 13de Eeuwse Sint Franciscus. De Sint Franciscusbasiliek vormt dan ook het hoogtepunt van een wandeling door de stad. Wij kunnen van hetzelfde zicht genieten als de 5 miljoen bezoekers die Assisi jaarlijks ontvangt.

Het Rocca Maggiore was, jammer genoeg, gesloten wegens restauratiewerken.

In de Sint Franciscuskerk, waar er niet mag worden gefotografeerd, neemt iedereen shots in het geniep. Ik laat jullie mee genieten van een aantal gestolen momenten :

In Perugia bereiken we, via een heleboel roltrappen, de oude stad. Ook hier worden we overweldigd door de antieke gebouwen en de veelvuldig aanwezige cultuur.

Piazza IV Novembre

Kanonnen in Rocca Paolina

Een van de ornamenten aan het stadhuis van Perugia wordt gerestaureerd. Een unieke gelegenheid om eens een foto te nemen van dichtbij. Want meestal prijken deze kunstwerken hoog aan de gevel van een belangrijk monument of gebouw.

Natuurlijk mochten we de ‘Baci’ (kusjes) niet missen. Het zijn chocolade-hazelnootbonbons met als extraatje een spreuk over de liefde. Het is bedacht door een koppel in 1922. Luisa Spagnoli was verliefd was op Giovanni Buitoni. Ze stuurde hem gevulde bonbons met een liefdesspreuk.

Op 23 juni brachten we een bezoek aan fattoria Luca PALOMBARO. Een olijfgaard die in Monte Del Lago eerste klasse olijfolie produceert nl. : Belfiore, een variëteit die traditioneel in de streek van Trasimeno wordt gekweekt en Roncone, een blend van 3 variëteiten (Frantoio, Leccino, Marailolo). De eerste is zacht en fruitig van smaak. De tweede is ook fruitig maar heeft een zeer intense petillante smaak. We hebben beide smaken ingekocht met mogelijkheid tot toekomstige aankopen, want Luca heeft een internetwinkel.

De eigenaar was een afstammeling van enerzijds de adel uit Rome en anderzijds de industriële bourgeoisie. De familie had, bij wijze van investering, in Umbrië een olijfgaard gekocht en Luca baat dit nu nog (na 3 generaties) uit. De olijfbomen zijn minstens 300 jaar oud.

Hij is echter nooit gehuwd en heeft geen kinderen. Er is dus geen opvolging, iets waar hij nu wel spijt van heeft. Luca is een 65-jarige man die graag en met passie spreekt over Italië, Rome en zijn producten. Hij heeft echter heimwee naar de ‘goede oude tijd’ waar alles nog gemoedelijk verliep in tegenstelling tot het jachtige en de drang naar altijd meer nu.

Hij toonde ons de oude amphora waar vroeger de olijfolie werd in bewaard. Nu moet dit, omwille van de hygiëne, in inox vaten.

We konden ook proefondervindelijk vaststellen dat de oude vaten naar olijolie roken.

Terloops vermeldde hij nog een restaurant (Osteria Rosso di Sera) waar het heerlijk eten is aan de oever van het meer terwijl de zon ondergaat.

Wij hebben het advies van Luca gevolg en hebben er een heerlijk maal genoten op 24 juni ’s avonds.

Het is een restaurant met een beetje een apart hippiesfeertje en dito interieur. Heerlijk en ongedwongen los en toch loopt alles gesmeerd. Professionalisme in de zaal en culinaire hoogstandjes op het bord.

Jullie voelen een maaltijdblog aankomen en dat is helemaal terecht.

Als antipasti een bord met zeer veel smaken :