Viva la Vita

  Amici vandaag was voor mij een heugelijke en emotionele dag.  Mirte en Christoph zijn mij komen vervoegen op de camping. Het was blijkbaar een reis die niet zo vanzelfsprekend was.  Voornamelijk het Italiaanse treinnet heeft hen parten gespeeld.  But all is wel that ends well en om 16u41 konden we elkaar omhelzen. Er werd ook onmiddellijk een poging gedaan om de komst te vereeuwigen : De ene poging lukt al  Beter dan de andere En het meer moest natuurlijk ook worden bekeken :     ’s Avonds zijn we dan in het restaurant op de camping gaan eten.   Een zeer goede maaltijd voor een schappelijke prijs. Dankzij Christoph kunnen jullie nu ook in vivo zien hoe ik deze blog schrijf :   Morgen wachten ons nog meer avonturen en memorabele zaken. Hartelijk dank voor de belangstelling en de reacties vrienden. Vriendelijke groet van een gelukkig mens,   Hubert

Het oorspronkelijke plan om een bezoek te brengen aan Lucca heb ik laten varen toen ik merkte dat de rit 2u17 min zou duren.  Dit betekende dat ik langer in de auto zou zitten dan ik de tijd had om Lucca te bezoeken.  Na enig research kwam Pistoia als alternatief naar voren.  Het wordt ook wel eens het mini Florence genoemd.  De feel van Florence is aanwezig maar het is er niet over de koppen lopen. Ik heb mijn wagen netjes aan de rand van de oude stad geparkeerd en mijn eerste doel was : Chiesa di San Francesco.   Maar de Sint Franciscus-kerk was gesloten tot 16u.   Ik hoorde later, in het Ufficio Informazioni, dat een veel culturele gebouwen sluiten over de middag.   Er zat dus niets anders op dan een latte macchiato te drinken en iets te eten (schiacciata ripiena media = soort croque).   Ik kon ondertussen de marktkramers observeren.   Ze waren hun kramen aan het opkramen.   De eerst kerk die open was : chiesa di San Giovann...

 Beste vrienden vandaag heb ik een “slow day”.  Ik ben wakker geworden om 8u12 en ben nog wat blijven liggen; luisteren naar de vogels en het buitenleven van de mede kampeerders. Na mijn morgenritueel en het ontbijt (jawel opnieuw een uitgebreide bedoening) wat gelezen en een praatje gemaakt met de “passanten”.   Aangezien ik hier al 2 dagen ben, word ik door diegenen die pas toekomen gezien als de mens die weet hoe het er hier aan toe gaat.   Leuk want dan kan ik mijn talen wat oefenen. De temperatuur vandaag was rond de middag 33°C.   Dus jullie begrijpen dat ik grote inspanningen even links heb laten liggen.   De voornaamste beweging bestond uit het omdraaien van de bladzijden van mijn   boek.   Een klassieker trouwens (ik wil op reis minstens één klassieker herlezen) nl. : “The catcher in the rye.” Van J.D. Salinger.   Toch verrassend hoe je, jaren later, een heleboel zaken anders leest dan toen. Toen de ergste hitte was gaan liggen...

  Beste vrienden gisteren(12/6), jawel op Vaderdag, ben ik na een rit van ongeveer 420 km aangekomen op Camping La Futa.      Ik heb waarschijnlijk meer tunnels gezien en gereden dat het gemiddelde konijn.   Er  was een druk maar gelukkig vlot verkeer.   Het laatste stuk was krinkelend en kronkelend door de bergen naar de camping.   De stuurmanskunsten in haarspelbochten en nauwe doorgangen werden zwaar op de proef gesteld en we zijn er zonder ongelukken toegekomen. La Futa is een typische terrassencamping.   Ik heb een mooi stekje gevonden op het allerhoogste terras. Dat dan ook wordt beloond met het mooiste uitzicht.   Alhoewel het een grote camping is, is op mijn plaats alles peis en vree.    Mijn opzet op de eerste dag De grote massa zit beneden, op het eerste en tweede niveau : De trap, die de verscheidene terrassen verbindt.  En het is een toch wel een wandelingetje van 3 min vooraleer ik aan het onthaal en s...

 Beste vrienden ik zit in een ware ‘dolce far niente’-fase.  Vandaar dat jullie lang hebben moeten wachten op een update van de blog.  Vandaag heb ik daar, met een indrukwekkend zicht, de tijd voor genomen.     Dit is een camping voor rustzoekers, fietsers en wandelaars midden in een adembenemend natuurschoon. Christina en Matteo, de eigenaars van camping Verna, staan voor een volwaardige service en proberen op alle vragen een persoonlijk en gepast antwoord te vinden.   Op de kampsite zelf is er een loungearea en kunnen ijskasten gratis worden gebruikt.   Er is ook een klein groenten- en kruidentuintje waar je, voor een zelf te bepalen bijdrage, groentjes kan oogsten.   Veel verser kan ik ze niet in de pot krijgen.     Aan de receptie staat een espressomachine (Italia nietwaar) waar je een uitstekende espresso kan brouwen.   Ook hier bepaal je zelf wat in het bijdragemandje gaat. Foto espresso Reeds in Frankrij...