Van symbolisch katholicisme naar oenologische teleurstelling

Vandaag op tijd opgestaan (7u30) om op mijn gemak te kunnen ontbijten en zeker op tijd te zijn voor mijn bezoek aan de abdij van Sénanque.  Alleen de rit naar de abdij is al een beleving.  Ik reed door prachtige landschappen met overal wijngaarden en de Mont Ventoux steeds op de achtergrond.

De abdij van Sénanque is een cisterciënzerabdij gesticht in de 1148.  Het is één van de zuiverste voorbeelden van romaans-provencaalse kunst en primitieve cisterciënzer architectuur.  Wist je dat je : in de buurt van Monbard staat de abdij van Fontenay, van dezelfde orde.  Minstens even mooi en veel dichter bij huis.

De abdij werd gebouwd van 1160 tot 1180.  Godsdienstoorlogen hebben de abdij gedeeltelijk verwoest en tijdens de Franse Revolutie deed de abdij dienst als boerderij.

Het is pas vanaf 1988 dat er opnieuw cisterciënzer monniken in het klooster wonen.

 

 

Ik was duidelijk niet alleen voor de rondleiding.  Mijn aankoop gisteren was een slimme zet, want terwijl ik stond te wachten moesten verscheidene gegadigden vernemen dat de bezoeken voor die dag waren uitverkocht. Ik ken het gevoel.

Omdat in 1969 een cultuurhistorisch centrum werd gevestigd in de abdij, wordt de uitbating en het bezoek op een professionele manier gerund.  De monikken behouden wel de controle want het is hun leven dat wordt geopenbaard.

Oortjes en tablets met aangepast materiaal voor de kinderen.  De rondleiding zelf gebeurt enkel in het frans.  Je kan een vertaling, op tablet krijgen, maar ik merkte dat de toeristen die de Franse taal niet machtig waren, toch wat aan het lot werden overgelaten.

De rondleiding zelf duurt één uur en dat is weinig tijd voor een bezoek aan de kerk, de kapittelzaal, de slaapzaal en de verwarmde opvangruimte, die ook dienstdeed als scriptorium.

Onze gids was een kundige dame die met de nodige humor en flair haar uitleg bracht.

 

De sobere slaapzaal is een pareltje van romaanse cisterciënzerarchitectuur.

Achteraan de zal (naast het immense kruisbeeld) is een deur die rechtstreeks toegang geeft tot de kerk.  Zo moesten de monniken geen tijd verliezen met omlopen, want het leven van een cisterciënzermonnik is gevuld met gebed en arbeid (ora et labora – weet je nog ?)  De deur wordt nu niet meer gebruikt omdat de trap is ingestort.  Dat is één van de renovaties die de monniken in 2023 willen aanpakken.

Een pancarte verduidelijkt wat er van een cisterciënzermonnik wordt verwacht in een dag :

Ora et labora 

De ruimte eronder was de plaats waar het vuur werd gestookt om de slaapzaal te verwarmen en diende dus ook als scriptorium.

de verwarming

handtekening van de steenhouwer

De tuin met galerij geeft toegang tot de kerk en de kapittelzaal.  De gaanderij loopt naar de ingang van de kerk lichtjes omhoog.  Dit om te symboliseren dat je dichter tot God kwam.

Onze gids stipte ook aan dat veel zaken symbolisch 4 maal (sterk getal in de cisterciënzercommunauteit en symbool voor de 4 evangelisten),  3 maal (de heilige Drievuldigheid) en 2 maal (het wereldlijke en het spirituele) voorkwamen.  Kijk maar naar de bogen en de zuilen in de gaanderij.

 

 

Ook in de kerk werd deze symboliek doorgetrokken :

Het licht valt binnen op het altaar waar het heilige woord wordt verkondigd.

Indien je dat wil dan kan je, op aanvraag (vergoeding zelf te bepalen), maximaal één week in de communauteit verblijven.  Dat er effectief opnieuw monniken  verblijven bewijst onderstaande foto :

Met het hoofd vol symboliek was mijn volgende doel : Vaison la Romaine. Ik ben even tot aan de antieke site en de Romeinse brug gewandeld.  Er was echter zo veel volk dat ik de middeleeuwse stad links heb laten liggen.

Antieke site

Romeinse brug

Ik wilde absoluut nog eens passeren in mijn geliefde wijndorpjes Gigondas en Vacqueyras en een glaasje heerlijke Côtes du Rhône nuttigen. 

Gigondas

Vacqueyras

Ik heb nog geen tijd gehad om uit te zoeken hoe ik de selfies moet flippen, zodat jullie de tekst kunnen lezen.  Dat is nu natuurlijk spiegelschrift.  Als iemand van jullie het in 1 2 3 weet, blog het maar.  Hartelijk dank.

Dit was echter een teleurstelling. Op pinkstermaandag is alles blijkbaar gesloten in mijn wijndorpjes.  Ik ben dus maar huiswaarts gekeerd met de smaak van wijn in mijn gedachten.

Morgen moeten we vroeg op want we verlaten Frankrijk en begeven ons naar het Italiaanse Cumiana in de buurt van Turijn.  Naar de kleine camping Verna.

Tot later en laat jullie lezen vrienden

 

Hubert