Sono un uomo felice

 

Amici vandaag was voor mij een heugelijke en emotionele dag.  Mirte en Christoph zijn mij komen vervoegen op de camping. Het was blijkbaar een reis die niet zo vanzelfsprekend was.  Voornamelijk het Italiaanse treinnet heeft hen parten gespeeld.  But all is wel that ends well en om 16u41 konden we elkaar omhelzen.

Er werd ook onmiddellijk een poging gedaan om de komst te vereeuwigen :


De ene poging lukt al 







Beter dan de andere

En het meer moest natuurlijk ook worden bekeken :

 


 

’s Avonds zijn we dan in het restaurant op de camping gaan eten.  Een zeer goede maaltijd voor een schappelijke prijs.


Dankzij Christoph kunnen jullie nu ook in vivo zien hoe ik deze blog schrijf :


 

Morgen wachten ons nog meer avonturen en memorabele zaken.

Hartelijk dank voor de belangstelling en de reacties vrienden.
Vriendelijke groet van een gelukkig mens,

 

Hubert



Reacties

  1. Julia Valcke20 juni, 2022 10:50

    Ik ben blij dat ze er goed geraakt zijn, leuk voor jou om gezelschap te hebben en dan ben ik toch een week wat meer op mijn gemak dat je niet alleen bent :D
    Heel veel plezier samen!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hubert VALCKE20 juni, 2022 13:41

      Dank schat. Het is zeer fijn om samen, in gezelschap, dingen te kunnen beleven. Niets gaat boven geliefden die, in vivo, aanwezig zijn. Een blog is dan een pover vervangmiddel. Alhoewel ik toch blij ben dat ik via dit medium contact kan houden en reacties krijg.

      Verwijderen
  2. Anita20 juni, 2022 20:37

    Hey Hubert blij dat Mirte en Christoph goed geraakt zijn veel plezier samen gtjs

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hubert VALCKE20 juni, 2022 22:13

      Beste Anita hartelijk dank voor je reactie. We hebben idd al veel plezierige dingen beleefd

      Verwijderen
  3. Jeroen30 juni, 2022 07:05

    Hoi,
    Even een drukke periode achter de rug vandaar dat het even duurde voor ik weer reactie kom zetten

    Bij dat Mirte en Christof goed zijn aan gekomen.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Vlotte terugrit van het team.

Afbeelding
  Beste vrienden vandaag – en ook morgen – bestaat voornamelijk uit kilometers maken terug naar huis.  Het paard en de stal – fenomeen dus. Ik was deze morgen al om 6u12 wakker en kon niet meer slapen.   Dat resulteerde in een vroeg vertrek om 9u36.   Het was een vlotte rit (417 km) met druk verkeer en veel vrachtwagens.   ‘Fluide’ zoals men in Frankrijk zegt. Ik ben op de Camping des Nations aangekomen rond 16u.   Zoals steeds waren de buren zo vriendelijk om te helpen.   Sommige mensen hebben toch een oog voor een vlak terrein waarop de caravan pas staat.   Ook deze man wees een plaats en inderdaad de caravan stond quasi waterpas.   Ik zie die waterpaslijnen niet.   Tenzij natuurlijk met mijn geheim wapen … een waterpas. Een happy face omwille van de vlotte rit.    De camping is feitelijk een doorgangscamping voor mensen die naar het zuiden reizen of er vandaan komen.   Het ligt naast de N7 en heeft dus een g...
Meer lezen

La grande réunion

Afbeelding
  Sedert dinsdag (5/7) is het reisgezelschap opnieuw volledig.   Even het verhaal. Dindsdag 5 juli om 3u15 loopt de wekker af.   Ik sta op om de laatste voorbereidingen te treffen voor mijn vertrek naar Lille Flandres.   Om 4u wordt ik door Mirte en Christoph opgepikt.   Mijn TGV vertrekt om 5u34 in Lille Flandres. We komen aan het station rond 4u30.   Er is weinig of geen verkeer en het station gaat pas open om 5u. Ook nu loopt de reis via Parijs met een overstap van Gare du Nord naar Gare de Lyon.   Ik heb gelukkig 1u10 om over te stappen. Tijdens de rit naar Parijs maak ik een praatje met een man die dezelfde overstap moet maken.   Volgens hem een ‘piece of cake ‘.   Ik heb dus dankbaar gebruik gemaakt van zijn kennis en hij heeft mij begeleid tot waar de TGV vertrok naar Nice Ville.   Ik had nu zelfs tijd over en heb op mijn gemak een koffie gedronken.   Toch een pak van mijn hart die vlotte overstap. Zicht op de ...
Meer lezen

Het debacle begint

Afbeelding
  Op zondag 26 juni op de autostrade tussen Genua en Nice besloot mijn ouwe trouwe Mercedes er de brui aan te geven.  Op een bepaald moment kon ik niet meer schakelen en op het moment dat ik gas gaf wilde de auto niet versnellen.  Ik kon de auto dankzij een laatste krachtinspanning nog in een noodparkeerhaventje langs de autostrade parkeren.  Toch echt schrikwekkend want de auto’s en vrachtwagens vliegen voorbij je auto op anderhalve meter afstand.   Het parkeerhaventje vlak langs de autostrade Voor de eerste maal in mijn leven diende ik een beroep te doen op mijn assistentie van Ethias.  Daar had men het blijkbaar moeilijk om mijn positie exact te bepalen en raadde men mij aan eerst de 112 te bellen.  Blijkbaar was de 112 (een internationaal noodnummer), in de streek waar ik in panne stond niet juist. Het nummer dat was blijkbaar 17. Il faut le savoir ? Vanaf dan ging het feitelijk tamelijk vlug.   Binnen de 30 min was er een takelwagen die...
Meer lezen