Pistoia : een mini Florence

Het oorspronkelijke plan om een bezoek te brengen aan Lucca heb ik laten varen toen ik merkte dat de rit 2u17 min zou duren.  Dit betekende dat ik langer in de auto zou zitten dan ik de tijd had om Lucca te bezoeken.  Na enig research kwam Pistoia als alternatief naar voren.  Het wordt ook wel eens het mini Florence genoemd.  De feel van Florence is aanwezig maar het is er niet over de koppen lopen.

Ik heb mijn wagen netjes aan de rand van de oude stad geparkeerd en mijn eerste doel was : Chiesa di San Francesco.  Maar de Sint Franciscus-kerk was gesloten tot 16u.  

Ik hoorde later, in het Ufficio Informazioni, dat een veel culturele gebouwen sluiten over de middag.  Er zat dus niets anders op dan een latte macchiato te drinken en iets te eten (schiacciata ripiena media = soort croque).  Ik kon ondertussen de marktkramers observeren.  Ze waren hun kramen aan het opkramen.

 

De eerst kerk die open was : chiesa di San Giovanni Fuorcivitas (ingang € 2 voor 65 +) Had ik nog eens eens ½ euro voordeel met mijn statuut.  De kerk is gewijd aan de evangelist Johannes. ‘Fuorcivitas’ betekent buiten de stad.  Dit omdat de kerk buiten de originele wallen van de stad stond.  De kerk bestaat al sinds de 11^de E.

De preekstoel dateert 1270

Foto visitation (openbaring) 15deE

 

Daarna kwam chiesa die Sant’ Andrea.  Kerk van in de vroege middeleeuwen.  De ornamentale preekstoel is van de hand van Giovanni PISANO

Het zeer jeugdig aandoende portret van de Madonna of Humility (1492)

 

Een prachtig houten crucifix (16deE)

 

Wat ik jammer vind is dat de mensen die aan de ingang zitten weinig of niets weten over de kerk waar ze post vatten.  Ze houden zich bezig met geld ontvangen en telefoneren.  De vragen die ik stelde werden meestal niet begrepen omdat ik geen Italiaans spreek en zij enkel Italiaans begrijpen. 

 

In het Battistero di San Giovanni in Corte was een tentoonstelling van de beeldhouwer Jorio VIVARELLI (1922-2008).  Ik was getroffen door het beeld Elisir revelation cosmetica.   Hier beschrijft de kunstenaar de verscheidene stappen bij de geboorte van een Nieuwe Mens.

 Het Piazza Duomo geeft een typisch zicht van de vele pleinen in Italie.  Ik denk dat ik er nog veel zal zien.

 

 

Bij 33°C is een verfrissing echter zeer welkom.  En aangezien Italië er voor gekend is : gelato.

 

Ik was bijna op de camping (nog 20 min) toen ik in een gigantische file terecht kwam. Ondertussen viel ook de eerste Italiaanse regen van de reis.  Aan de einder kan ik jullie nog de dreigende regenwolken meegeven.

Ik zat veilig en droog onder mijn sultantentje.  En ja er moest ook nog een avondmaal worden klaar gemaakt.

Morgen verkassen we naar onze laatste camping nl.  Camping Trasimeno aan het gelijknamige meer. 

Ik kijk er erg naar uit om zaterdag Mirte en Christoph op te halen.  Ik hoop dat ze dan geland zijn in Florence, want ik lees dat er in ons aller België een stakingsaanzegging loopt.

Tot later amici en dank voor jullie reacties.

 

Hubert