Dolce far niente en het vervolg

 Beste vrienden ik zit in een ware ‘dolce far niente’-fase.  Vandaar dat jullie lang hebben moeten wachten op een update van de blog.  Vandaag heb ik daar, met een indrukwekkend zicht, de tijd voor genomen.

 

 Dit is een camping voor rustzoekers, fietsers en wandelaars midden in een adembenemend natuurschoon.

Christina en Matteo, de eigenaars van camping Verna, staan voor een volwaardige service en proberen op alle vragen een persoonlijk en gepast antwoord te vinden. 

Op de kampsite zelf is er een loungearea en kunnen ijskasten gratis worden gebruikt.  Er is ook een klein groenten- en kruidentuintje waar je, voor een zelf te bepalen bijdrage, groentjes kan oogsten.  Veel verser kan ik ze niet in de pot krijgen. 

 

Aan de receptie staat een espressomachine (Italia nietwaar) waar je een uitstekende espresso kan brouwen.  Ook hier bepaal je zelf wat in het bijdragemandje gaat.

Foto espresso

Reeds in Frankrijk liet de airco van mijn trouwe Mercedes het afweten.  Matteo zocht een garage die wilde bekijken of een herstel mogelijk was.  In Italiaans en af en toe een woord Engels vertelde de garagist dat het gas ok was maar dat de compressor stuk was. Als ik de temperatuurregeling op het laagste punt instelde en de ventilator op 2 streepjes, dan zou ik toch een beetje koelte krijgen.  Een nieuwe compressor zou te duur zijn en een herstelling zou veel te lang duren, want die moest voor mijn auto worden besteld.  Kost : nul euro, omdat ze niets aan het probleem hebben kunnen verhelpen.  Dat vond ik zeer mooie toepassing van het ‘no cure no pay’ principe.  Ik denk dat de garagist in de toekomst meer toeristen met autopech kan verwachten, want ook Matteo was aangenaam verrast toen ik hem dat vertelde.

Eén van de hoogtepunten van mijn verblijf was mijn gastronomische maaltijd, met aangepaste wijnen, in Restaurant Freidour, vlak naast de camping.  Een restaurant dat in Piëmonte een zeer goede reputatie geniet.

Het was een maaltijd met 8 gangen waar de Piëmontese keuken op een hoog niveau werd gepresenteerd.  Ik geef de ‘foodies’ onder jullie graag een samenvatting in woord en beeld.

 

Het culinair avontuur begint meer een reeks voorgerechtjes (assortimento di antipasti):

1.       Geschilde en gestoomde rode peper met ansjovis en kappertjes overgoten met een fijn vinaigrette (verrukkelijke combinatie, zal ik thuis toch ook eens proberen)

 

2.       Kalfstong in rode saus, blaasham in vinaigrette en vitello tonnato

            

3    Rauwe met de handgesneden biefstuk onder mascarpone met hazelnoten

 

 

 

Daarna vervolgt het degustatiemenu met :

Eerste gang :

-          Gnocchi van aardappel met zalmforel overgoten met een lichte witte kaas van koemelk

 

-          Ravioli gevuld met varkens-, runds-, kalfsvlees en groenten (= vulling) overgoten met een rijke braadjus.

 

 

 

Tweede gang

-          Traag gegaard kalfsvlees (8u) in de houtoven

-          Konijn

           

      Het zag er zo lekker uit dat ik al een deel had opgegeten voor ik de foto nam         

 

-         

Contorni del giorni = bijgerechten van de dag (wortelen en gebakken aardappelen

Desserts : chokoladeflan, panna cotta met aardbeiencoulis, abrikoos gebakken in de oven

 

 

Als afsluiter en digestief : koffie met een uitstekende grappa (Barollo)

 

Beste vrienden, ik geef eerlijk toe, ik heb ietsie pietsie te veel gegeten maar het was een voortreffelijke maaltijd en dat voor de weggeefprijs van € 45.  Een mens zou van minder blij worden.

 

Verder heb ik in de streek een gewandeld en foto’s genomen.  Een mooie wandeling was deze naar de Sorgente di Toni (Bron van Toni).

De legende in de streek vertelt dat hij de bron ontdekte en toen begon te wenen van ontroering.  De vereniging ‘Leve de berg’ heeft de plaats bedacht met een gedenkteken en een mooie wandeltocht

 

Het gedenkteken staat links en het witte pijpje rechts markeert de bron.

 

Vandaag (11/6) is de situatie op de camping grondig veranderd.  Er zijn een aantal Italiaanse families toegekomen en dat heeft de rust op de camping grondig overhoop gehaald.  Mijn Italiaanse kampeergenoten zijn voortdurend druk bezig met communiceren (meestal met veel geroep) en ook de kinderen zorgen voor de nodige activiteit.  Ik ben hen echter wel dankbaar want dat heeft mij wat uit mijn ‘dolce far niente’-sfeer gehaald en ervoor gezorgd dat de blog wordt geüpdatet. 

 

 

Morgen wordt het tijd om deze zalige plaats te verlaten en op zoek te gaan naar een volgend paradijsje.  Ik hoop dat te vinden in camping La Futa zo’n 450 km verderop en ongeveer 70 km boven Florence.

Tot later beste vrienden en dank voor jullie reacties.

Vriendelijke groet

 

Hubert